تمام زندگی من

منطقه ییلاقی سنگسر ...

اینجا تو پارک خوردی زمین ...

...

هموند شب پارک شهمیرزاد ...

...

  سلام عزیزم وقتی کوچکی دنیا را قشنگ میبینی نقاشی هایت را گرم وصمیمی میکشی ساده وبی آلایش تو خورشید را گرم تر از خودش میکشی وگل را زیباتر از تصویر خودش تو باران را مثل قطره مروارید زیبا و براق میکشی تو حس عجیبی داری دنیا فقط در اطراف تو جاریست وبزرگتر نیست امیدوارم همیشه زندگی برات همینطور وزیبا ودلنیشین دستان کوچکت را میبوسم وبرای این دستان کوچک آرزوی کشیدن چیزهای بزرگ وفراتر از بزرگی ها رو دارم ...

  وقتی کنارم میشینی دنیا رو به ضیافت نگاهت دعوت میکنم وعشق را با تمام بی کران بودنش به خانه کوچک قلبم برای نشان دادن بی کران بودن نعمت خداوند دعوت میکنم اوج زندگی در عمق صداقت کودکانه ات مرا به فراسوی امید حرکت میدهد پاینده وبزرگ باشی تا بی نهایت دوستت دارم تا ابد ...